Kendimi bilmiyorum.
Bazen küçücük bir gülücük yetiyor içimi ısıtmaya, bazen dağlara yükselen kahkahalar bile yetmiyor yüzümü güldürmeye. Bazen inanılmaz derecede uçarı bazen iflah olmaz biçimde kanadı kırık oluyorum.
Hep aynı bedenin içinde yaşıyor ama kendimi bilemiyorum.
Afedersiniz ama, ben kimseye benzemek zorunda değilim!
"Aklın yolu bir" diyerek hiç boşuna beni kandırmaya çalışmayın. Aklın binlerce yolu var. Benimkide onlardan biri.