Mehlika
@MEHLIKATEPEBASI
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"İshak seninle bir sey konusmak istiyorum."
Böyle başlayan konusmalardan hayatım boyunca endişe ettim.Bir şeylerin yaklaştığının habercisi olur bu kelimeler. Duymak istemeyeceğin şeylerin ayak sesleri.
Kelimelerin de ayak sesleri
vardır.
İnsan acı çekerken birilerini suçlamayı istiyor. Birilerini suçlamak içindeki yaraya iyi gelecek zannediyor. Bu ana kadar ben de aynısını yaptım, sorumlu tuttuğum herkesi suçlayıp durdum. Yaralarıma iyi gelmedi. Artık vazgeçtim.
İnsan bazen her seyin sonuna geldiği hissine kapılıyor. O andan itibaren ne yapacagını bilememenin çaresizliğiyle, eli kolu
baglanmis bir halde, son bir ümitle, disaridan gelecek küçük bir işaretin, çürümeye yüz tutmus ruhuna yeniden can vermesini
bekliyor. Gücüm tükendikçe, takatim kesildikçe mucizelere daha
çok muhtaç oluyorum.
Hayatin bir döneminde farkına varmadan kendi ayaklarımızla düştüğümüz ecel gibi bir yer var. Ne ileri gidebildiğimiz ne geri dönebildiğimiz bir yer orasi; kocaman bir boşluktan ibaret.
Yasamak için de, ölmek için de geç kaldığımız yer. Zamanın hükmünü yitirdiği bir durağanlık. Birbirine çok benzeyen sokaklarda
yön duygusunu yitirince yaşadığımız kaybolma hissi. Bomboş, sessiz, her yere uzak. Her yere, insanın kendi varlığına bile uzak. Bir rüyada konuşmak, bağırmak için ağzını açtığında sesinin çıkmaması
hali. Adımların gitgide agırlaştıgı yer.