Kötü biten hikayeleri anlatmanın en zor yanı, neresinden başlayacağını bilememektir. Böyle hikayeleri anlatmak, her defasında aynı kuyunun içine düşmeyi göze almaktır. Ucundaki kan kurumadan,hançeri tekrar tekrar kalbine saplamak gibidir.
Yalnızlık duygusuna ömrü boyunca bir kez yakalanmış birinin bir daha kurtulmasının mümkün olmadıgını biliyordu.İnsan yalnızlığa bir defa düşer, orada kalır.
İnsanın en ölümcül yarası, içinde anbean büyüyen gitme hevesidir. Ölmekle gitmek aynı şey; ne ölenlerin ne de kalbindeki ıstırap verici ağrı dinmek bilmediği için uzaklara gidenlerin geri döndüğünü bu dünyada gören oldu.
Gitmek derdine bir kez düşen için kalmak da yaradır.