Mehlika
@MEHLIKATEPEBASI
Hayattan ne isteyebilirdi? Dogmus, büyümüş, okumuş, devlet hizmetine girip memleketi dolaşmış, ihtiyarlamış, evlenip kavga ve dırıltı içinde bir hayat geçirmiş ve nihayet bu hale gelmişti... Herkes başka türlü mü yaşıyordu sanki? Başka türlü nasıl yaşanabilirdi?
Reklam
Hayatının bütün hatıraları lüzumsuz ve manasızdı. Ömrünün her vakası olmasa da olabilir, hayatına giren her insan girmese de olabilirdi.
Şu anda bu koskoca dünya üzerinde kendisini düşünen bir tek kişi bile mevcut olmadıgına o kadar emniyeti vardı ki, acı bir kabadayılıkla hiç kimseyi düşünülmeye layık bulmuyor, fakat bundan sebebini bilmediği bir üzüntü duyuyordu.
Anası onu gezmeye götürürken bir saat saçlarını düzeltmeye ugrastıgı halde, ne anasının ne babasının aklına bu kafanın içi ile de bir parça meşgul olmak düşüncesi gelmemişti. Onlar işportaya konan bir elma gibi onu süsleyip temizlemişler, parlatmışlar, sonra yaglı bir müşteriye okutmuşlardı. Kız yetiştirmekten de gaye bu değil miydi?
Zaten, bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o feleket için aglayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir.
Reklam