Auschwitz'te ; bir insanın tek karşılığı taşıdığı numaraydı. İnsan kelimenin tam anlamıyla numaraya dönüşmüştü.
Ölü ya da diri olması önemli değildi. Numaranın yaşamı, arkasındaki kaderi, geçmişi, ismi daha da önemsizdi.
Çıplak bedenlerimiz haricinde hiçbir şeyimiz hatta saçlarımız bile kalmamıştı. Sahip olduğumuz tek şey kelimenin tam anlamıyla çıplak varoluşumuzdu.
Eski hayatlarımızla somut bir bağ kurabilecek mi kalmıştı?