Melis Güvenir
@MELISGUVENIR
Değerlerimi tanımaya ve kendimi bu doğrultuda şekillendirmeye çalışıyorum.
Özgür Gazete Kıbrıs. Köşe yazılarım: ozgurgazetekibris.com/author/yazarmel...
Sosyolog
Eskişehir Osmangazi Uni. Erasmus Uni. Rotterdam
Hollanda
Kıbrıs, 26 Nisan
10 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Jung’un, ait olduğu Batı toplumunda prestij ve statü kaybını göze alarak, çağımızın yeni dini olarak gördüğü “aşırı mantıksallığı” eleştirdiği yazılarını okurken çok etkilendim. Özellikle akademik camiadan okurlar için, bu kitabın Batı modeliyle yapılan akademik araştırmaların mantıksal düzlemi hakkında oldukça faydalı bilgiler sunabileceğini düşünüyorum.
Diğer ilgimi çeken nokta ise Jung’un kendine has mizahıydı. Kitap adeta bir tarih, antropoloji ve siyaset mizahı. Yer yer kendimi gülmekten alıkoyamadım. Kişisel olarak da benimsediğim sosyalist değerlerin pratik siyasetteki etkisi ve rolu dinle karşılaştırılarak bence şahane bir düşünme ortamı oluşturdu.
Bireysellik ve kendini tanıma konusu, insanın fizyolojik gelişimi, evrimsel adaptasyonu ve hatta dinle, son derece ince bir mizahla harmanlanmış. Özellikle son bölümlerde kötülük kavramına ve bu kötülüğe göz yummaya öyle bir şekilde değiniyor ki, hem bireysel olarak aslında o kadar da güçsüz olmadığımızı hem de başkalarının yaptığı kötülüklerin sorumluluğunu üstlenip bu eylemleri değiştirebilecek güce sahip olduğumuzu etkileyici bir şekilde ifade ediyor.
Yani bireyselliği ve kolektivizm’i “komşunu sevmek gibi” kısa ama üzerine düşünülmeden, hakkında bir felsefe geliştirmeden yazıya ve söze dökülmesi imkansız bir çözümle bağlıyor. “Komşunu sevmek” tabiri bence bu kitabı özetleyen bir söylem. İçinde hem antropolojiyi hem psikolojiyi hem siyasi bir ideolojiyi içinde barındırıyor. Ki bunlarda dönemin ruhunu bir hayli hisseden ve yaşayan Jung’un korkularını, ideallerini ve isteklerini ifade ediyor.
“…bütünüyle gözden kaçırmamak için o nesneden kendisini gerektiğince uzak tutmak zorundadır. Laboratuar psikolojisinin bulgularının çoğunlukla aydınlatıcı, hatta ilginç bile olamaması işte bu yüzdendir. Nesnenin kendisi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her duygunun, belli bir sınırı aştığında, hayatı iyi ya da kötü bir şekilde etkileyebilecek bir güce sahip olduğuna inanıyorum. Ancak sevgi, o sınırı geçtiğinde, bireye kendi "cennetini" yaratma imkânı sunabilecek kadar güçlü bir duygu.
Bu kitabı okurken, içinde bulunduğumuz kapitalist sistemin insan doğasına ne kadar ters düştüğünü bir kez daha fark ettim. Sevmek ve sevilmek... Bu iki duygu, sanki kalplerimizin en derinliklerinde, en eski hatıralarımızdan biri gibi kök salmış. Sonsuz ve koşulsuz bir sevgi… Kimliklerden, statülerden, kim olduğumuz ya da ne olduğumuzdan bağımsız olarak, yalnızca bir şeyin var olmasından, ona rastlamış olmamızdan kaynaklanan bir sevgi.
Bu düşünceler, sevginin özünü ve onun insan yaşamındaki dönüştürücü etkisini bir kez daha derinden hissetmemi sağladı.
