Aklım dursa, fikrim yansa; ne çıkar?
"Aklı yok, fikri yok" diyor ya hani;
İşte öyle bir boşlukta, ismin canımı yakar,
Kalemimin ucu kör, kağıdım dilsiz yani.
"Deli mi, divane mi" diye sorma bu kalbe,
Hangi mantık sığdırır seni bu harbe?
Ben bir yazarım güya, sözüm geçerdi dünyaya,
Şimdi bir nakaratla yıkıldım, döndüm yaya.
Ne hikaye kaldı bende, ne bir satır başı,
Seni sevmek; ömrün en dürüst telaşı.
Fikrim sende tutuklu, aklım ise firar,
Müslüm çalıyor fonda, bende kıyamet var.
Mehmet Kurtar.