MNPL

İşte hayat! Ancak bir hiç, değil mi ? Ben, ben artık yokum bu oyunda.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu kalp, sesi kısılana kadar bağırdı da çığlığını hiç kimse duymadı.
Birisi ölüyor. Sonra? Sonrası hiç.
Gel ve konuş ki bir şey çıksın ortaya. Sessizliğin dehşetini duymuyor musun?
Uyuyabiliyor musunuz? Geceleri iki bin hayaletle? Uyumayı bırakın, yaşayabiliyor musunuz, haykırmadan bir dakika yaşayabiliyor musunuz?