Sonunda belki vakit geçirir, olanları unuturum, uyumama yardım eder diye sosyal medyada gezinmeye başladım. Parmağım rastgele, ne aradığını bilmeden öylece dolaşıp durdu ekranda. Elindeki telefonları yeni uzuvlarıymış gibi kullananların, bir kitabın sayfalarını çevirirken anında yorulan işaretparmaklarını bir videodan diğerine rahatlıkla geçirenlerin, her görüntüye, her acıya, her komikliğe ancak on saniye ayırabilenlerin; en mahremlerini paylaşmaktan çekinmeyenlerin, dikkat çekmek için anne babalarını mizah malzemesi yapanların, sanki bir asır boyunca gülememiş bir ulusun parçasıymış gibi durduk yere komiklik yapıp çektikleri videoları anında profillerine yükleyenlerin hesaplarına baktım bir süre.
"Asıl bahtiyar, bir ömür boyunca hasretini çektiği şeye kavuşan değil, ona erişeceğini anladığı anda, saadetinin en yüksek noktasında bir, 'Ah!' diyerek düşüp ölebilendir. "