Merve
@MSahan
Psikolojik Danışman
Kayseri
19 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Yorgunluğun ve bıkkınlığın son haddindeydi.
Reklam
Her zaman elini omzumda hissettiğim ama bir türlü ete kemiğe bürünmeyen yalnızlık şimdi tüm varlığıyla beni içine alıyor.
Ayrılmak, gidenin, kalanın kucağında bir kucak kor bırakmasıdır, yanar durursunuz kül olana kadar.
Geldim yarım, kaldım yarım...
Aksiliğim geçmişti. Gülüp konuşuyordum. Balıklarımız geldi. Ama benim balığım gaz kokuyordu. İnanamadım. Gaz kokan balık bana geldiği için kendimi çok kötü hissettim, kaderim bu işte, her şeyin bozuğu, çürüğü, yanlışı bana geliyor. Ağlamaya başladım. Sessiz sessiz. Gözümden yaşlar akıyor. Abim şaşırdı, 'niye ağlıyorsun durup dururken?' dedi. Ağlamaktan konuşamıyordum ki. Sonunda 'gaz kokuyor bu' diyebildim. 'Tamam, yenisini söyleriz' dedi, 'bunun için ağlanır mı?' Önemsemedi. Ben hala ağlıyordum.
Bu amaçsızlık, boşluk, başıboşluk, içi boşalmışlık ve bozgun üstüne düşünmek istemiyorum. Bana iyi gelmiyor.
Reklam