Makbule Yiğit

Bazı geceler ruhum bedenime sığmıyor, sanki yıldızlarla aramda gizli bir yol açılıyor. Ve o yolda yürürken, karanlık bir sahneye varıyorum, orada benmişim gibi hisseden bir varlık var. Ne kadın ne çocuk… Ne şimdi ne de geçmiş. Ama ben.
Sayfa 15 - Can Yayınları
Alıntı
Reklam
Kırıla kırıla, geriye bölünecek ebatta parçam kalmayınca, zamanla daha az kırılgan olduğuma inandırdım kendimi. Geçti gitti dedim. Geçip gittiğine inandırdım. İyi bir yalancıydım.
Sayfa 117 - Everest Yayınları·Kitabı okuyor
Yanlış geldiğim bir yerdi dünya, öyle hissediyordum. Sanki çok güzel bir yere gitmek üzere yola çıkmışım da, sonra gecenin bir yarısı yanlış durakta inivermişim gibi.
Sayfa 116 - Everest Yayınları·Kitabı okuyor
Kırılmaktan korkmamanın yolunun da, kendi kendini bin parçaya ayırmak olduğunu keşfetmemiştim daha.
Sayfa 116 - Everest Yayınları·Kitabı okuyor
Alıntı

Makbule Yiğit

, şu anda okuyor
%33 (119/352 syf.)
Nermin Yıldırım
8.5/10 · 11,5bin okunma
Reklam