Çevrendeki insanlar, kendi potansiyellerini kullanıyor ve bir yerlere geliyor. Sen onların kendi güçlerini kullandıklarını görünce, ilk başta kendine öfkeleniyorsun sonra da onlara.
Yolun başında, içindeki gücün farkında olduğun zamanda bir rahatlık hissedersin. Nasıl olsa yaparım, kaçmıyor ya dersin. Kişisel konforunun içine gömülüp, harekete geçmeyeceksin. Sonra bir bakacaksın hayat akıp gitmiş, bir sürü güzel şeyi, sen içindeki gücü kullanmadığın için kaçırmışsın. Oysa uğraşmış olsaydın daha farklısını yapabileceğini de içten içe biliyorsun.
Sen, mukaddes hedef; Haktan gelen aşkın hedefi!..
Sen, en ileri rütbe; Allah'ın sevgilisi olmak mertebesi!..
Sen, en güzel insan; güzeller güzeli insanoğlunun en güzeli!..