İçimizdə qəribə, əlçatmaz arzular doğuran, amma heç zaman o arzulara qovuşa bilməyin yolunu göstərməyən hisslər... Məhəbbət insanın içində doğulur və heç vaxt bitmir. Lap elə hər şey: insan, sevgi, xoşbəxtlik, həyat nə qədər mükəmməl olsa da, həmişə nəsə çatmır, nəsə az olur və insan ən çox da o az olanın arxasınca düşməyi sevir.
Əlbəttə, insan öz təfəkkürünə məhdud çıxışının olduğunu qəbul edə bilmir, çünki bu bizim hissiyatımıza uyğun gəlmir. Ama bu bir həqiqətdir: biz özümüz haqqında düşündüyümüzdən daha az bilirik.