Hər şey yavaş-yavaş, tədrici asılılıqdan başlayır. Adam fikir vermir,bir də görür ki, adətlərin toruna düşüb. Bu adətlərin çox adı olur, biri də məhəbbətdir. Gərək heç kimə, heç nəyə öyrəşməyəsən.
Ravik ondan başqa heç nə görmürdü.
Bilirdi ki, bundan da qəşəng, bundan da ağıllı, bundan da saf üzlər var.Ancaq onu da bilirdi ki, başqa üz yox, məhz bu üz onun qəlbinə hakim kəsilib.