Huzursuzluğun Kitabı
depresif günlerimin başucu kitabıdır. sanılanın aksine kısa süreli "iyi hissedişlerimin" kaynağı olmuştur. samimiyetimle önerimdir.
bir yağmur damlası düştü
kuru topraklarına baharın.
ardında yaz,
saadet, neşe, mutluluk
kader…. kısmet….
yazı... kışı...
gecesi, gündüzü
hüznü, mutluluğu
kim bilir kaç nefes kaldı
ömrümüzün?
necip fazıl iyi bir şairdi. birçok dizesini hiç unutamam:
bu yağmur, bu yağmur, bu kıldan ince
nefesten yumuşak yağan bu yağmur,
bu yağmur, bu yağmur bir gün dinince,
aynalar yüzümü tanımaz olur