Şükrün alâmeti; kanâat etmek, iktisâd etmek, İlâhî taksîme râzı ve memnûn olmaktır. Şükürsüzlüğün alâmeti; hırstır, israftır, hürmetsizliktir, harâm ve helâl demeyip rastgeleni yemektir. Herkes, kendini bu ölçülerle anlayabilir.
Mübârek karıncaya senede birkaç tâne buğday kâfî gelirken, elinden gelse bin tâne toplamaya kalkar. Ayaklar altında kalır, ezilir. Bal arısı kanâat eder, başların üstünde uçar. Allah’ın emriyle insânlara balı ihsân eder, yedirir.