Ölümümü öğrenince ağlayacaktı. Aylarca içinden yaşamak isteği gelmeyecekti. Ama ölecek olan bendim. Tatlı güzel gözlerini düşündüm. Bana baktığı zaman ondan bana bir şeyler geçerdi. Bunun bittiğini düşündüm. Şu anda bana baksaydı bakışı gözlerinde kalır, bana kadar ulaşmazdı. Yalnızdım.
Geberip gitmek istemiyordum. Bu beni güldürdü. Mutluluk peşinde, kadınların peşinde, özgürlüğün peşinde koşmuştum, hem de nasıl. Niyeydi bütün bunlar? İspanyayı kurtarmak istemiştim. Pi y Margall'a hayrandım. Anarşist harekete katılmıştım. Toplantılarda konuşmuştum. Herşeyi ciddiye alıyordum; sanki ölümsüzmüşüm gibi.
Çünkü ben insanın temelde içinde iyilik olduğunu düşünüyorum. Bütün suçların kötü insanlar tarafından yapılmadığına inanmayı seçiyorum. Ve şunu anlamaya çalışıyorum, bazı iyi insanlar çok kötü şeyler yapabilir.
🎬 Primal Fear