Ramazan Gökce

Tüm uykusuzluklar uykulu. Tüm sıcak yastıklar soğuk, Sevgiler yorgun, yapay, Açık gözler kapalı. Bir dönülmezliğe düşmüş Kimbilir kimlerin yolu, O gidilmezliğe gömülü. Akşamların kucağında değil Kendi kucağında ağlayor Hırçın sevgili.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir yürek üşümüş Kapamış kapılarını, Onarmak zordur. Bir şey yitirilmiş Hiç eskimeyecektir, Onarmak zordur. İnsanın içine düşen korku Özgürlüğünden olmuştur, Onarmak zordur
Açılmış bir gül kadar bütündür solmuş bir gül. Dalından başlayan bahçeleri düşündürür Soğumuş özlemlerin uzak kuytularından Kucaklar bir kadını, bir anıya öptürür. Yalnızlığın yorgun ılık uykularından Alır onu tomurcuk günlerine götürür.. Yalnızlık Paylaşılmaz
Zamanın, ateşin ve ölümün Boyası beyaz. Aşkın, yalanın, kinin rengini Kırmızı yaz. Düşlerin, sevi’nin ve saygının giysilerini Maviye boya. Yoksulluğun, umutsuzluğun ve ayrılık gömleğini Kara çiz.