Tüm uykusuzluklar uykulu.
Tüm sıcak yastıklar soğuk,
Sevgiler yorgun, yapay,
Açık gözler kapalı.
Bir dönülmezliğe düşmüş
Kimbilir kimlerin yolu,
O gidilmezliğe gömülü.
Akşamların kucağında değil
Kendi kucağında ağlayor
Hırçın sevgili.
Bir yürek üşümüş
Kapamış kapılarını,
Onarmak zordur.
Bir şey yitirilmiş
Hiç eskimeyecektir,
Onarmak zordur.
İnsanın içine düşen korku
Özgürlüğünden olmuştur,
Onarmak zordur
Açılmış bir gül kadar bütündür solmuş bir gül.
Dalından başlayan bahçeleri düşündürür
Soğumuş özlemlerin uzak kuytularından
Kucaklar bir kadını, bir anıya öptürür.
Yalnızlığın yorgun ılık uykularından
Alır onu tomurcuk günlerine götürür..
Yalnızlık Paylaşılmaz