Aileden kalan tek mirasın mal mülk olmadığını bir kez daha anlıyorsun bu kitabı okuduğunda... Aileden kalan travmaların, çocukların üstüne yüklenen hataların insan ruhunda bıraktığı yıkıntının hissettirdiği sonsuz değersizlik… Travmatik ebeveynlere sahipseniz yetişkin olmaya çok küçük yaşta başlıyorsunuz. Bir an bile değerli hissetmek için en sıradan anlara bile anlam yüklüyorsunuz. Kavgalara, ağlamalara, şiddete o kadar alışıyorsunuz ki en ufak tebessümü gördüğünüzde her şey yolundaymış hissiyatına kapılıyorsunuz fakat o anda bile diken üstünde olduğunuzu içten içe biliyorsunuz… Çocukken hissediyorsunuz, ergenlikte sorgulayıp suçlamaya başlıyorsunuz ancak bir yetişkin olduğunuzda işte o zaman anlıyorsunuz ebeveynlerinizi… İsyanın sona eriyor, sorgulamalar ve suçlamalar yerini kabullenmeye bırakıyor fakat kabullenmek yitirdiğin şeyleri geri getirmiyor çocukluğun gibi… İşte bu yüzden her anne baba çocuğunun katilidir…

Duygu ve Düşünce