Hayat "yeterli" olduğunda daha fazlasına ihtiyaç duymayız. Günlerimiz yeterli olduğunda yaşadığımız ne güzel bir duygudur. Dünya yeterlidir. Ancak çoğu kez bu duyguyu içeri almayız.
Birçoğumuz sevgiyi öğrendiğimizi düşünürüz. Yine de sevgiyi doyurucu bulmayız, çünkü o sevgi değildir. O; korkunun, güvensizliğin ve beklentilerin kararttığı, koyulaştırdığı bir gölgedir.