Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kapılar ölümmüş, dedi.
Nasıl ölümmüş? dedi kadın.
Ecelmiş, dedi İbrahim, hep karşına çıkmış ama sen girmemişsin hiç birinden çünkü daha gidecek yerin, içecek suyun, yiyecek ekmeğin, girip çıkacağın kapın varmış ama her geçen gün birer birer azalmış bunlar ki ölüm kapıları artmış, sonra gün gelmiş dünyada artık ne gidecek yerin ne içecek suyun ne yiyecek ekmeğin kalmamış ki her kapı kırmızı kapıymış, her kapı ölümmüş, ecel gelmiş, gel demiş sana.
Sen benim hiçbir şeyimsin. Al sana bir yara daha. Görmezsem yoksun. Görmezsem yoksun.
