Zaman acımasızca geçiyor; kırık, dökük ve virane gönüllerimizin üzerinden. Hiçbir şey aynı kalmıyor. İnsanlar geliyor ve gidiyor hayatımızdan. Madem sadece kitaplar kalıyor geride; daha çok kitap okumalı...
Bağlanabilmek için, önce bağımsız olmak gerekir.Oysa insanların çoğu,yeni ilişkilere eski bağlarla geliyorlardı.Geçmişten taşıdıkları ister güvensizlik,ister anlaşılamamak,isterse de çevrelerine ördükleri savunma duvarları olsun,her bağ yeni ilişkiyi özgürce yaşamalarını engelliyordu.
Herzaman senden daha iyi vasıflara sahip başka biri çıkar. Ama senin gibi biri daha yok.Bilirsin,herkesin parmak izi farklıdır.Ben içimizde de bir parmak izi olduğuna inanıyorum.Moda eldiven giyerek örttüğümüz bir iz.
Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum.Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir.Herzaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun.