Hülya Güneş
@Madameden
Alıntı cenneti bir kitap*
Nietzsche ve Breuer aynı yıllarda yaşamış kendi alanlarının iki dehası gerçekte mi karşılaşmadılar!...
1882 yılında geçen olay örgüsünde kahramanlar ve hayatlarına dair anlatılanların her biri gerçek. Ve bu gerçeklik kitabın inandırıcılık noktasında dönemin özelliklerini, hayatların tutucu ve özgür yanlarını anlamanızda çok yardımcı oluyor.
İrvin D Yalom' un, Psikanalizin kurucularından Dr. Josef Breuer'i ve zamanında değil belki ama günümüzde dünyanın her yerinden okur kitlesine ulaşmış ünlü filozof Prof. Friedrich Nietzsche'yi zıt kutupların çekimi gibi kaçınılmaz bir dr- hasta ya da aziz iki dost ilişkisi içine sokması da; Sizi, bu iki karekterin müthiş beyin fırtınaları kadar bunu yazan beyine de fazlasıyla hayran bırakıyor.
Dr. Breuer, kırklı yaşlarında Psikanaliz'de çığır açan yeni yöntem ve tekniklerin sahibi, güzel bir eşi, beş çocuğu ve her türlü imkana sahip bir hayatı var. O ise kendisini doğal seçimlerinin sorumluluğunda (aile- hastalar-öğrenciler) ya da kendi tabiriyle karısının pençeleri arasında boğulmak üzere hissedecek ve çareyi genç, özgür hastası Bertha' nın kollarında arayacak kadar aciz hissetmekte. Nietzsche ise tüm tabuları yıkmış, 'bulmak için önce her şeyi kaybetmeği' çare olarak gören ihanetle ümitsizliğe, intihara yaklaşmış ünlü bir filozof.
Aynı ateşle kavrulan iki erkek, bir araya gelirse yanan ateş iyice alevlenir her ikisini de kül eder. Kim doktor, kim hasta kim ilaç, kim deva olabilir ki bu Olasılıksız da?..Kitap tam bu paradoxta yakalıyor zihinlerimizi biz daha imkansız bu iki adam bir araya nasıl gelicek diye kafa yorarken sabırları, inançları, akılları, kalpleri zorlayan felsefede dimağlarınızı coşturacak müthiş fikirlerin arenasında düellonun ortasında buluşturuyor yazar okurları.
Zirveye çıkmadan ne
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İlk cümlesi tam da şöyleydi :
"Bize kalırsa aşkı tanımayan bir okuyucu bu kitabı hiç okumamalıdır. "
İskender Pala
"Bilimsel çalışmalar yaparak yüce makamlara erişmek, asla olmayacak bir hayal imiş...
Dünyada her şey aşktan ibaretimiş; bilim ise yalnızca kuru bir dedikodu..."
Fuzulî
Bu iki cümle arasında anlam arayışını tamamlayan; bilim için var olduğunu zanneden Leyla ile Mecnu'nun ve Kays'ın ve Aşk'ın öyküsü aslında. Nice şairler, nice tenler, nice sesler, nice gözyaşları, nice kanlar gördün ey aşk!..
Aşkı mı sordunuz, cevaplayayım o halde: Biri Kays, Leyla'nın ezeli âşığı bütün âşıkların özendiği Mecnûn yani. Efendim Fuzulî'nin kölesi Mecnûn. Bir diğeri Babil'in, Buam' ın ve onun tabletlerine kazınan şifrenin uzaya çıkış anahtarının aşığı bir bilim adamı. Diğeri ise, ne cana can ne de yola derman olamayacak kadar aciz bir taşa(altına) aşık, uğruna Kays'ı, tableti parçalayacak kadar gözü dönen adamın, hırsızın ve hırsın aşkı. Bir köle, bir kör ve bir sağır tek başına bu hikayede.Bu romanda bir kazanana ya da kaybedene rastladığımı söyleyemem onca mücadele ne uğrunanaydı? Ama yine de yaşayan bir kalbiniz varsa aklı da dost edinmişse her zaman bir şans vardır...
Bende bıraktığı soru, acaba hayat aşkı yaşamak için yeterli zamana sahip miydi?!..
Hangi avuçlar bu koru tutacak kadar güçlü, onu yeşertecek kadar ömür feda edebilirdi?..
