İnsanların, içinde işe yarayan tek şeyin şu cümle olduğu bir kitap okuduğumu hatırlıyorum, insanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar. O halde durumumda nasıl bir değişiklik oldu ki?
Kalbinde bir kıpırdanma hissetmen çok önemlidir çünki kalbin kafandan çok daha değerlidir. Kafan tamamen ödünç alınmışdır, kendine ait bir şeyi yoktur. Ama kalbin sana aittir.
- Xoşbəxtlik barədə danışmağı xoşlayırlar. Ancaq bilmirlər ki, insan olaraq dünyaya gəlmək elə ən böyük xoşbəxtlikdir. Axı onlar cansız bir daş, hərəkətsiz ağac, şüursuz bir heyvan da ola bilərdilər.