Yusuf tektaş
@Madora803
bana bir yığın kitap aldırdı sattımız kitapların parasıyla bana bir yığın kitap verdi okuyayım di ye bana hemen okumalısın yetişmelisin diyordu bana bildiğim tanidigim güzellikleri sen de öğrenmelisin diyordu ne olur benim gibi okuyun her dedikoduya kulak kabartmayın benim gibi okusaydınız kirli sokakları yosunlu duvarlan çarpık taşlı binaları severdiniz tanışmadan severdiniz insanları onları birbirine benzemedikleri halde bir yanlarıyla derinde bir yerde aynı olduklarını görürdünüz beni dinlemeyeceksiniz biliyorum beni unutacaksınız geriye kuru bir gürültü kalacak benden anlaşılmaz sesler çıkardı ortalı toza boğdu gitti diyeceksiniz bir bahar temizliği yapacaksı nız arkamdan üzerinize sinmiş etkilerimi havalandıracaksı nız odaya dolan bunaltıcı havamı değiştirmek için pencere leri açacaksınız yoksa ne yapacaktınız nasıl olurdu nasıl başarılırdı benim gibi olacak benim gibi doğduğunuzdan beri üstünüze yığılan bütün bilgilerin size verilen bütün şeylerin sizi ezmesine dağıtıp yok etmesine izin verecek değilsiniz ya
Reklam
Sayın profesör: bu arkadaşı getirdim, muayene etmeniz için. Kendisi intihar etti de; bakın nesi var? Edindigim bilgiler de burada işte. Hiç bir şeyi yok. Aspirin alsın geçer. Bu nedenlerle intihar etmez bir insan. Fakat....
Benim için bütün oyunlar, romanlar, hikâyeler herkesin anladığından başka bir anlam taşıyor. Bütün hayat, bütün insanlık bu kitaplarda anlatıldı, bitirildi. Yeni bir şey yaşamak, yeni bir kitap tanımak oluyor benim için. Kitaplarla ve onların yazarlarıyla birlikte yaşıyorum. Önsözlerle yaşıyo rum. Hiç bir yazar şaşırtmıyor beni: çünkü hayatlarını sonuna kadar biliyorum. Gerçek dediğiniz dünyada ise kimin ne yapacağı belli değil. Her gün şaşırtıyorlar beni. Yazarlarımla yaşamak daha kolay.
Turgut a dönerek ; Selim gibilerine işte böyle yaparlar dedi. Birden bire yüklenmezler üstlerine. Önce bırakırlar istediği gibi düşünsün her şeyi. Dünyayı dilediği gibi anlamasına yaşamasına hissetmesine izin verirler. Hatta alkışlarlar överler onu. Büsbütün çileden çıksın da geri dönemesin diye sonrasını biliyorsun işte.
O, ömrü boyunca hep acele etmiştir; bu yüzden de hep geç kalmıştır. Sürekli bir panik vardır hayatında: Bir kitap okur, bir komedi seyreder, yorulur. Birileriyle birlikte olur, telaşlanır ve incinir. Küçük dertler, hiç eksik olmaz ve bu panik duygusuna katkıda bulunurlar. Ve hep acele edilir.
Bu acele içinde ölümden mi kaçılıyor, yoksa kovalanıyor mudur ölüm, orası pek belli değildir. Öyle bir kaçma-kovalamaca oyunu işte.
Reklam