Deniz Özkanlı
@Maedhros_
5 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-Aman tanrım! Gün batmadan öleceğim doğru mu? İdam edilecek kişinin ben olduğum doğru mu? Dışarıdan gelen o boğuk çığlıklar, şimdiden rıhtımlarda neşeyle toplanan o insan kalabalığı, kışlalarında hazırlanan o jandarmalar, siyah cüppeli o rahip, elleri kanlı o adamlar, bütün bunlar benim için mi? Demek burada kımıldayan, soluk alan, tıpkı herhangi bir masa gibi bu masanın yanında oturan, belki de başka bir yerde olması gereken, dokunan, hisseden ve giysilerinde hala kıvrımlar oluşan ben öleceğim!
Zavallı küçüğüm. Seni onca seven, güzel kokular yayan beyaz, küçük boynunu öpen , elleriyle hiç durmadan ipek gibi saçlarının buklelerini okşayan, yuvarlak güzel yüzünü ellerinin arasına alan, seni dizlerinde zıplatan ve akşamları Tanrı’ya dua etmen içn iki elini birleştiren baban ölecek!
Yüreğimin öfke ve kederle dolduğunu hissediyorum. Sanırım ar damarım çatladı. Ölüm insanı hırçınlaştırıyor.
Olup biteni bir türlü anlamıyor, sahte, yanlış, hastalıklı bir düşünceymiş gibi ölüm düşüncesini zihninden uzaklaştırmak, yerine doğru, sağlıklı düşünceler geçirmek istiyordu. Ne var ki bu düşünce, artık düşünce gibi de değil, bir gerçeklik gibi gelip yeniden karşısına dikiliyordu.
