sylvia
@Magdalene
melancholia
Geçiriyor ilmeği boynundan. Ali, akşamın sekizi sularında, kendini yuvanın inşaatında asıyor.
Bedeni gevşeyince, elinden bir misket yuvarlanıyor. Yere.
“Senin olsun gıcır. Bendensin lan Ali.”
Avucunda sıkı sıkıya cebinden çıkarttığı misketi tutarken, en son bu lafları aklından geçirdi Ali.
“Ben hep seninleyim.” dedi. “Ben hep sende kalıcam Ramazan.”
Reklam
Suada kendi şehri Sırp kuşatması altında olduğu için Saraybosna’ya tıp okumaya gelmiş gencecik bir kızdı. Mayıs ayında doktor çıkacaktı. O gün bu gösteriye katılmayabilirdi. Dubrovnikliydi o. Ama eğitim gördüğü ve çok sevdiği bu kentin bölünmesine onun da gönlü elvermemişti. Sarı ipek saçları uçuşarak barış şarkıları söyleyerek yürüyordu yıkıldığında. Suada’nın göğsünde, şimdi kıpkırmızı bir karanfildi ölüm.
