Şehrimah.

Şehrimah.
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!
Kürt Dili ve Edebiyatı & AÜ-Sosyal Hizmetler
Van
589 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Tanrıyla aynı fikirde değilim, intihar edenlerin cehenneme gideceği konusunda. Kainatın yaratılışına katılmaktan bıktığında ruhum, Intihar edeceğim bende, denenmemiş bir yolla. Neredeyse bütün akıllı kalpler, intihar edip siktir çekmiş yeryüzüne. Ben ateist değilim, babasıymış gibi tanrıya küsen bir çoçuğum. Eğer tanrı intihar edenleri ve Nietzsche'yi cehenneme gönderirse, cehennemde yanmayı tercih ederim ben de. Tanrı dürüstlüğü sever. Tanrının hayal gücünü beğenmiyorum. Ben tanrı olsam, peygamber göndermez direkt konuşurdum insanlarla. Ben tanrı olsam, Hitler'i iyi kalpli bir yahudi olmakla cezalandırırdım, yahut yetenekli bir yazar yapardım onu. İçindeki kötülüğü insanlara değil tuvallere boşaltırdı. Ben tanrı olsam, devletler yok olur, gül kokulu bireyler var olurdu sadece. Atlar çılgın zamanlar koşardı. Ben tanrı olsam, düşünce gücüyle herkesin istediği karakter olmasını sağlardım. Dünya bir şiirin yaratılım sürecine dönüşürdü böylece. Ben tanrı olsam, intihar ederdim, insanlarla birlikte acı çekmeyi öğrenemediğim için.. 🎈 Cesar mendoza
Reklam
Inanki öyle fazla bir şey istemedik. Bizde herkes gibi kendi toprağımızda özgürce yaşamak istedik. Kendimiz ekelim, kendimiz biçelim, kendimiz işleyelim ve geleceğimizi kendi kararımızla belirleyelim istedik. Bunu bize çok gördüler.
Sayfa 144 - Ithaki yayınları·Kitabı okudu
1000Kitap

Şehrimah.

, bir kitap okudu
Puan vermedi·215 syf.·
2020 11. kitabı
Mehmed Uzun
9/10 · 4.768 okunma
Şeyh Said ve 50 arkadaşının ölüm emri verildi. 1925'in 27 Haziran gecesinde devlet dağ kapısının önünde 51 tane darağacı kurdu ve Şeyh Said'le birlikte yurdun 51 öncü ve önderi idam edildi. Ağladı Diyarbakır. Toprak ve bitkiler, dağlar ve kayalar ağladı. Diclenin uğultusu sardı her yeri. Kuşlar ağladı. Ülke ağladı. Insanlar ağladı. Bir kez daha ateş düştü şehrin, ülkenin yüreğine.
Sayfa 104 - Ithaki yayınları·Kitabı okudu
1000Kitap
Zavallı annem bir kelime Türkçe bilmiyordu. Ve bu bay Kürt yok diyordu. Kürt yok! Güneş yok dermiş gibi, ay yok, yıldız yok dermiş gibi. Bir halk nasıl inkar ediliyordu?..
Sayfa 204 - Ithaki yayınları·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam