Okudukça iştahlanıyor, iştahlandıkça okuyordum. Yılların açlığını, susuzluğunu gidermek imkansız gibiydi. Sanki çok geç kalmıştım ve ömrüm boyunca hiç durmadan okusam bile eksiğimi kapatamayacak gibi hissediyordum.
Bir defa da isimsiz mektup yazdım aşkıma.
Tek cümlelik : hiçbir hayal seni kurmaya yetmiyor.
Cevap da tek cümle geldi: Yokluğunun gürültüsünden sağır olacağım..
Devlet için, özgürlük için, vatan için, demokrasi için, bayrak için ne çok öldürdü, ne çok öldü insanlar. Kan şehrin her sokağına bulaştı, her taşına. Dönüpte kana bakmaya korkar oldu insanlar. Hemen yıkadılar kanlı taşları, izlerini silince acı da silinir sandılar.