Şehrimah.
@Mah_
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine
arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!
Inançları farklı, dilleri farklı, kimlikleri farklı diye insanlar birbirine düşman olmamalı.
İnsan bir kimliğe, bir dine, bir dile sahip olarak dünyaya geliyor ve bunlarla büyüyüp yaşıyor. Bunda insanının günahı, suçu ne.
Reklam
Peki o zaman bugün yakılan köyler, bugün toprağa düşen insanlar, ölülerin arkasında bugün yakılan ağıtlar, bugün ağlayan analar, çoçuklar? Bütün bunlar dünün hafızası mı yoksa? Bugünün gerçeği mi? Veya hem dünün, hem bugünün hem de yarının değişmeyen gerçeği mi?
Hayır, hiçbir şey değişmiyor. Kim insanların, devirlerin değiştiğini söylüyorsa yalan söylüyor. Her şey olduğu gibi. Bizim zamanımızda da böyleydi. Kan akıyordu, insanlar ölüyordu, köyler yanıyordu, çığlıklar göğe yükseliyordu. Insanlar kin ve nefretin içinde boğuluyurdu.
Aynen bugün olduğu gibi..
Kan durmadı, ateşler sönmedi. Şehirler değişti, giyim kuşam, tanklar toplar, otomobiller uçaklar, telefonlar değişti, ama insanlar değişmedi ; kin nefret, öc alma duygusu hep kendisi gibi kaldı.
Söyle bana bakalım, zor kullanarak şiddetli esen bir rüzgarın yönünü değiştirebilir misin?
Geceyi gündüze dönüştürebilir misin? Ayı, güneş yapabilir misin? İnsanların ruhu da böyledir. İnsan ruhu zorla terbiye edilmez.
Ölüm, ekmek ve su gibi zaruri bir ihtiyaç haline gelmiş burada. Niçin?
İnsan hayatı burada ucuz, çok ucuz! Niçin?
Burada ölçü hayat değil ölüm... Niçin?
Reklam