Disiplinli insan, "olarak yaptığı" için hayatı kendi zamanına göre yaşayabilir, zamanı akışkandır. Katı insanlar "yaparak kendilerini var edebilecekleri" inancıyla yaşadıklarından, zamanları dişli çark tarzındadır. Zaman sıkışmasından sürekli yakınırlar; "şartlar böyle" deyip kendi dışlarında nedenler arayarak.
Yüzleşmekten kaçındığımız korkularımızı örtbas edip kendimizi güvenlikte olduğumuza inandırırken, hayatı ne denli kuruttuğumuzu çoğu zaman göremiyoruz.
Yalnızca başkalarının değil, kendimizin de masum olmadığını kabul etmeliyiz. Kendimizi ve onları yargılamadan kabul etmeye başladığımızda, çocukken yitirdiğimiz masumiyetle biraz olsun yeniden buluşma umudunu taşıyabiliriz.