Oblomov, savaşla elde edilen hazları tatmadığı için onlardan kolayca vazgeçebildi ve savaş dışındaki sessiz, hareketsiz, kavgasız köşesinde rahata kavuştu.
Sayfa 508
Reklam
Bu yalnız senin derdin değil ki, bütün insanlığın derdi. Bir damlası sana sıçramış...
Sayfa 496
Her şeyin fazlası şeysi:)
"Mutlu değilim, doğru." dedi. "Mutluluğumun çok fazla olması, mutluluk duymama engel oluyor."
Sayfa 492
Mutlu bir neslin ahlaki, toplumsal hayatında payı olan yaratıcı bir anne düşünüyordu...
Sayfa 488
Ruh bu gençlik kuvvetleriyle beslendikçe hayatın karşısında gevşemez, hayatı bir yük olarak değil, bir vazife olarak görür.
Sayfa 481
Reklam