Zekâsına fazla güvenmiş, basit bakıp dosdoğru yürümekle hayatının uysalca bir halı gibi kolay bir şekilde ayaklarının altına serileceğini sanmıştı. Kimseyi suçlamaya da hakkı yoktu... Bütün suç kendindeydi.
Sayfa 441
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendini unutmak, dostunun yanında eski gamsız haline dönmek, neşeli, samimi olmak istiyordu, fakat haklı mutluluk hayallerinin yerine geçen günahkar mutluluk düşüncesi er geç diriliyor ve ona hayat çiçeğinin solduğunu, gülpembe umutlarının uçtuğunu hatırlatıyordu.
Sayfa 439
Bunca zaman yabancı kaldığı bazı şeyleri anlamış, ruhun tutkuyla savaşında ne kadar kuvvet harcadığını, insanın kalbinde ne derin ne onulmaz yaralar açıldığını, acıdan nasıl ağlandığını, hayatın da bu mücadeleler içinde nasıl tükendiğini görmüştü. Kendine, kendi gücüne olan güveninden çok şeyler yitirmişti. Artık insanların bir çok nedenden, mesela aşk yüzünden, kendilerini kaybetmeleriyle, tükenmeleriyle alay edemiyordu.
Sayfa 435
İnsan kendi hayatını düzenlemek, doğasını değiştirmek için yaratılmıştır. Sen karnını şişirip şişirip sonra da suçu kaderde buluyorsun. Senin de kanatların vardı ama çıkarıp attın." "Hani nerede bu kanatlar?" dedi sıkkın bir sesle Oblomov, "Elimden hiçbir iş gelmiyor ki."
"Gelmesini istemiyorsun da ondan." diyerek kesti onun sözünü Ştoltz, "Elinden hiçbir iş gelmeyen insan yoktur. İnan ki yoktur."
Sayfa 419