Bütün hayat tembel ve rahat bir uyku idi.
Ya ben yaşadığım hayatı anlayamadım ya da bu hayatın hiçbir değeri yoktu. Daha iyisini de bulamadım, göremedim, kimse de göstermedi.
Sayfa 195
Her şeyi biliyorum, anlıyorum, ama gücüm, iradem yok. Bana iradeni, zekanı aşıla o zaman istediğin yere götür. Belki senin peşinden gelebilirim ama yalnız başıma yerimden kımıldayamam. Hakkın var: Bu iş ya şimdi olur ya da hiçbir zaman olmaz. Bir yıl sonra iş işten geçer."
Sayfa 194
..., hayat konusunda şairim, çünkü hayat bir şiirdir. Onu insanlar berbat ediyor.
Sayfa 189
Oblomov susar :))
"Hayatın ideali bir yerde oturmaksa ne diye insanlar her tarafta demiryolları yapıyor, gemiler işletiyorlar? Bu adamlara söyleyelim dursunlar, 'Bizim bir yere gitmeye niyetimiz yok' diyelim."
Sayfa 188
Konuştukları şeyler kiralanmış elbiseler gibi, kendi malları degil. Yapacak işleri olmadığı için güçlerini öteye beriye harcarlar. Her şeye sarılan ilgileri, ruhlarının boşluğunu ve sevgi yoksulluklarını kapayan bir örtüdür.
Sayfa 186