Ne kadar zayıfsan o kadar üzülüyorsun bu hayatta . Nerede güvenirsen (ki tek ihtiyacın) orada kanıyorsun. Viral olan merhamet videolarını izlemeye de benzemiyor hayat ,kimse sana merhamet etmiyor. Yaşamayı sevmene de bir sebep bulamıyorsun çünkü film yeni baştan sarıyor . Sen değişirsen her şey değişir ama değişme gücün tükenmiş ve o güç gerçekten yok . Nerede nefes alırsan al ruhun hep çürümüş bir ceset kadar kötü. Ölen bedenleri görünce içinde yaşayan bir ruh var anlıyorsun ama çok acı çekiyor . Herkes acına alev atıyor ,çünkü zayıfsın. Ve zayıf olmandan dolayı sadece sen suçlusun. Adı depresyon , adı bunalım. Mutlu olmak için sebebi olmayan insana hangi inanç mutluluk verir ? İnanmak yaşamakla yapılan bir eylem değil midir?