Rihleokur
@Mahfibera
Silahımız kalem; Silahımız kelam olacak!
34 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Altay Cemirci’nin Öğrenmeyi Öğrenmek adlı kitabında hem katıldığım hem de katılmadığım noktalar oldu. Kitap genel olarak öğrenmenin temelinde deneyim ve müşahedenin yattığını savunuyor ve bunu; sakin düşünmek, konuşmak ve yazmak, kitap ve kaynak seçimi, zaman yönetimi ve akademik hayat gibi başlıklar altında ele alıyor. Bu yönüyle özellikle öğrenmeye yeni başlayanlar için açık, sade ve pratik bir el kitabı niteliğinde.
Ancak kitapta bana hitap etmeyen önemli bir nokta var. Yazar, insanın sürekli yeni şeyler öğrenmesi gerektiğini; öğrenmeyi bıraktığında ise başkalarının gözünde saygınlığının ve prestijinin azalacağını ima ediyor. Bu görüşe katılmıyorum. Elbette insan beşikten mezara kadar öğrenmelidir; fakat bu her zaman aktarım için olmaz.
Bir insanın kendini dinletebilmesi her zaman yeni şeyler öğrenmesiyle, yeni kelimeler kullanmasıyla ya da yeni konulardan bahsetmesiyle ilgili değildir bana göre. Zamanında kendini iyi yetiştirmiş, sonrasında daha sakin ve içe dönük bir hayat seçmiş biri de; üslubuyla, duruşuyla, sakinliğiyle ve bildiğini aktarma biçimiyle son derece etkileyici olabilir. Bana göre mesele bilginin miktarından çok, bilginin nasıl aktarıldığıdır. Bu noktada yazarla net biçimde ayrılıyorum.
Ayrıca bazı bölümlerde yazarın kendisini fazlaca övdüğünü hissettim. Her ne kadar sık sık “bence” diyerek bunun kişisel bir bakış açısı olduğunu belirtse de, bu “bence”lerin içinde hafifte olsa kibirli bir uslup sezdim. Bu rahatsız edici. Gerçi evet, yazar en başta, herkesin mizacının farklı olduğunu ve yazdıklarının herkese uymayabileceğini açıkça söylüyor.
Öte yandan kitabın birçok yerinde yazarın mizacını kendime yakın buldum. Belki de bu yüzden katılmadığım noktaları daha net fark ettim.
Sonuç olarak Öğrenmeyi Öğrenmek, özellikle öğrenme yolculuğunun
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Savaş Barkçini daha önce dinledim fakat kitabını ilk kez okudum. Kitabı ilk okuduğumda mest oldum diyebilirim. Kulluk bilinci açısından okuyucuda farklı pencereler açtırıyor. Beraberinde yönlendirmelerde bulunuyor. Kavramların doğru anlaşılması ve yerinde kullanılmasına dair yapılan vurguları çok kıymetli buldum.
Fakat ilerledikçe, fikrim hatta yüzümdeki ifadeler bile değişti…
Kitap çok fazla tenkit içeriyor, sürekli batı eleştirisi okumaktan bir süre sonra sıkıldım. Bununla beraber başta “Batı” olmak üzere birçok hususta epey tekrara düşülmüş. Bu da beni bunalttı.
Özellikle yazarın ben diliyle konuşması, toplumu, kurumları ve tarihi sürekli eksikler üzerinden anlatması da beni rahatsız etti. Diyanet, (imam maaşlarına bile değinmiş, vehhabi zihniyetin beğeneceği bir bölümdü mesela…) ve Osmanlı ile ilgili eleştiriler yapılırken bağlamın yeterince yumuşatılmaması, okuyan kişinin yanlış yönlendirilmesine açık bir zemin oluşturuyor diye düşündüm. Geçişler çok sert. Evet eksikler olabilir fakat okuyucunun bakış açıcını olumsuz yöne bu kadar sürüklememek gerekir.
Ukala bir insana bakar gibi bakıyorum şuan kitaba... Umuyorum diğer kitapları böyle sivri dilli değildir.
Kitaba puanım 6/10 
Savaş Ş. Barkçin
Savaş Ş. Barkçin
Ferhat Kardaş’ın Yürümeye Devam Et adlı kitabı, benim için okuması en zor iki kitaptan biri oldu. Bu zorluk, metnin ağır ya da felsefi olmasından değil; düşünsel ve yapısal açıdan tutarsız bir bütünlük sunmasından kaynaklanıyor. Aslında kitapta güzel cümleler çok lakin yazar bunu kendi baltalamış gibi.
Kitabın en belirgin sorunlarından biri, cümle ve paragraflar arasındaki düzensizlik. Deneme türü belirli bir serbestliği kaldırır ancak burada karşılaşılan durum, bilinçli bir serbestlikten çok dağınıklık hissi uyandırıyor. Paragraflar ve cümleler arasında kurulamayan bağlar, metnin düşünsel akışını sürekli kesintiye uğratıyor. Haliyle metnin ortağı olmaktan ziyade, anlamı toparlamakla yükümlü bir konuma itiliyorsunuz. Yine anlatılmak istenen şey çok uzatılmış. Bence kitap kısa ve öz olsaydı kıymeti yerini bulurdu.
Bunun yanısıra düşünsel çelişkiler, hedef kitle belirsizliği çok fazla. Her kesimin gönlü olsun der gibi bir algı oluşturuyor. Keza çok fazla referansa yer verilmiş. Şu şöyle demiştir”, “bu kitabında şundan bahseder” gibi. Yani kitabı desteklemekten ziyade çoğu yerde metnin yerini almışlar.
Beraberinde, çok fazla keskin cümle kurulmuş. Şöyle yapmayan insan şöyledir, şunu düşünmeyen şunu yaşamaya mahkumdur gibi çok fazla insanı etikeleyen cümle barındırıyor.
Sonuç olarak Yürümeye Devam Et, bende ilerleme hissi uyandıran değil; aksine sürekli duraksatan, itiraz ettiren ve “gitmiyor” dedirten bir okuma deneyimi bıraktı. Çok sayıda güzel cümle barındırmasına rağmen, bu cümleler ortak bir düşünsel omurgada buluşamadığı için kitap, bütünleşememiş bir metin olarak kalacak hafızamda.
Kitaba puanım; 3/10
Ferhat Kardaş 
Yürümeye Devam Et
Ferhat Kardaş Yürümeye Devam Et
Gazali der ki “Nefsini bilen Rabbini bilir.” Bu kitapta ise Rabbini bilmenin yollarından, kalp merhalelerinden, vesvesenin şekillerinden ve bundan kurtulmanın yollarından bahsediyor. Şunu da ilave etmek isterim. Kitapta Rabıtadan hiç bahsetmemesine rağmen, rabıtanın yani düzenli, sessiz yapılan zikrin yine bir şeyhe gönül vermenin önemini vurguluyor. Rabıtanın neden ihtiyaç olduğunu, neden önemli olduğunu kimse sorsam tatmin edici cevap alamıştım. Meğer sorumun cevabı bu kitapta saklıymış.
Kitap sadeleşmiş olmasına rağmen dili biraz ağır. Okuyup geçilecek bir kitap değil, anlamak için bazı yerleri tekrar tekrar ve sindirerek okumak gerekiyor. Zaman zaman risalei nur okuyormuşum hissiyatı verdi. Şunu da ilave etmek isterim ki vesvese husunda okuduğum en iyi kitaplardandı.
Kitaba puanım 10/10
Ölümü sevmek, dünyadaki sıkıntılara sabretmek ve dingin bir ruha sahip olmak için okuyabileceğiniz dili sade, anlaşılır bir kitap. İlk yarısı musibetlere nasıl sabrederiz, ölümü nasıl sevebilirizi, son yarısı ise peygamberler başta olmak üzere büyük zaatların ölüm karşısındaki tavırlarını ele almış.
Puanım 7/10
