Eğer biri bana “Çocukla güvenli bağlanma üzerine bir kitap öner” ya da “Çocuğumla zorlandığım anlarda bana gerçekten yardımcı olacak bir kitap var mı?” diye sorsa, hiç düşünmeden bu kitabı öneririm. Hiçbir anne yoktur ki kitapta bahsedilen şeylere ihtiyaç duymasın… Kitabın çok fazla artı yönü var. Seni, ebeveyn olarak tam olduğun yerde yakalayan; yorgun, bunalmış, çaresiz hissettiğin anlarda yanında duran bir kitap. (Okurken bazı sayfalarda yazara notlar bıraktım o kadar içten, o kadar çözüm sunan, o kadar bütüncül bir kitap)
Kitap özellikle; çocuğu zor duygular yaşayan, bu duyguları davranışa döken, kriz anlarında ne yapacağını bilemeyen ebeveynlere hitap ediyor. Ama bunu yaparken sadece sorunlardan bahsetmiyor. Her sorunun yanına, gerçek hayatta uygulanabilecek çözümler koyuyor. Üstelik bu çözümleri yüzeysel geçmiyor; nedenlerini, nasıl uygulanacağını, günlük hayatta nasıl karşılık bulacağını detaylandırıyor.
Haricen okurken, bir anne olarak suçlanmıyorsun. “Neyi yanlış yapıyorum?” kaygısıyla değil, “Buradan nasıl devam edebilirim?” sorusuyla baş başa kalıyorsun. Seni rahatlatan tarafı da tam olarak bu oluyor.
Sadece ebeveyn olarak değil, çocukluğunda yaşadığın zorlukları fark etmene, kendinle yeniden bağ kurmana, kendinle barışmana da alan açan bir kitap. Çünkü çocuğunla kurduğun bağın, senin kendi iç dünyanla kurduğun bağdan ayrı olmadığını çok sade ve anlaşılır bir dille anlatıyor.
İçinde yaşadığımız ekranlarla dolu dünyayı inkâr etmiyor; aksine bunu kabul ederek, cihazların ebeveynlerin çocuklarının yanında olmasını nasıl etkileyebileceğini anlatıyor. Ve yine aynı şekilde, çocuklarla nasıl daha bilinçli, daha gerçek bir bağ kurabileceğine dair somut yollar sunuyor.
Kitabın dili çok samimi. Bölümler düzenli, neyin neden anlatıldığı net. Yer yer görsellerle, büyük