Halkın günahını farketmesinden ötürü duyduğu üzüntüsünün aynı günahını Allah'ın gördüğünün farkında olmaması sakıncalıdır. Bu dini hassasiyetinde büyük bir noksanlıktır. Bilakis Allah görüp kendisini yerdiği için duyduğu tasası daha çok olmalıdır.
Bir çok insan kendini tanımak için çaba göstermeksizin yaşamına anlam katabilmeyi umar ve beklediklerini bulabilmek için bir mucizenin gerçekleşmesini bekler. Oysa insan, gerçeklerini tanıyabildiği oranda kendisiyle uzlaşır ve çevresine karşı da daha hoşgörülü olur.