kendim için kendimi aramak dahi zor
yol bükülmüş dönüp durmuşum
belki asıl mücadele
durmaktı.
durmak,
yürümemek, koşmamak, konuşmamak.
yürümemek,
gelmeyene gitmemek
heveskıranın gerisinde kalmak
dağ gibi çivilenmek
kırıldığın noktayı unutmamak için
koşmamak,
helecana aldanmamak
düşüşünü kenara yazana bakıp
yerde kalmak
düştüğün yerin de
senden olduğunu bildirmek için
konuşmamak,
iyi olmaya çalışmamak
kötülük için alametifarikan
şeyin bilgisini anlamsız kılıp
yaşamayı susturmak için
zamanın cinleri perileri buluşturdu bizi
uyandık, bir düş gördük sandık
aynı dem dokunduk sinemize
sende ben, bende sen çarpılıyordu
şimdi telaşlı bir bakınma
ağlamaklı bir acımak kendimiz için
nerde gerçeği reddettirecek düş
nerde yok oluştan kurtarıcı ebed
nerde o hep kendini verebilme arzusu
bir işaret bulmalıyız bir işaret
yoksa nisyan kapacak
gerçeğe taşı beni umuda çağır
ya da isyan edelim
varız diye!
O, o... Kainat denilen perdeye, gölgelerini aksettirmek için yaratmak fiilinde devam eden Halik... Adı Allah, Rab, ne olursa olsun. Nurunun en parlak, en ezeli olduğu yer, sırrının makesi bir tek şey vardır: Aşk!