Eşidəndə dəyişmişəm dünyamı,
Çiçəklər də haray salsa, incimə,
Demirdinmi: “Alacaqsan canımı”
Ruhum getsə,canım qalsa, incimə.
Heç bildinmi, sənnən nələr çəkdi can?
Dərdlərinnən bildin necə çökdü can?
Bir dənəydi, elə bildin çoxdu can?
Vicdanında qanım qalsa, incimə.
İstəməzdim ömrüm solan bağ olsun,
Mənsizliyin bir dözülməz dağ olsun,
Qoymadın ki, bircəciyi ağ olsun
Günlər sənə qənim qalsa, incimə.
Yurdum-yuvam oldu hara?-Bilməsən,
Ürəyimi bir də qıra bilməsən,
Məzarıma yaxın dura bilməsən
Məni cahan yola salsa, incimə.
Kar qəlbini daha necə səsləyim?
Sevgidənsə bəlkə nifrət bəsləyim?
Daş ürəklim, can çürüdən tərsliyin,
Məni sənnən vaxtsız alsa, incimə Vahid Əziz
Felsefeci Teoman Duralı'nın söylediği gibi, tükenmez kalemler ve kağıt mendiller çıktığından beri insanların ilişkileri değişti. Kullan-at mantığı, zaman içinde insanlarla olan iletişimimize ve ilişkilerimize de sirayet etti. Kurşun kalem yerini tükenmez kaleme, bez mendil yerini kağıt mendile, demleme çay yerini sallama çaya, çiftlerin eskiden kullandığı çift kişilik büyük yastık yerini tekli yastıklara bıraktıkça ilişkilerimiz de değişti. Nesnelerle olan ilişkimiz, insanlarla olan ilişkimizi de değiştirmeye başladı. Ş. Teoman Duralı