Kendini hor görme, Sachs’ın kişiliğinin en çarpıcı özelliklerinden biriydi ve çoğu kez alaylarına kendini hedef seçerdi. Hele geçmişinden söz ederken, kendini en acımasız sözlerle tanımlardı. Ya cahili cühela velet, ya muhteşem gerzek, ya çıbanbaşı ya da her şeyi yüzüne gözüne bulaştıran sersem, derdi. Belki kendisini böyle görmemi istiyordu, belki de bana takılmaktan zevk alıyordu. Çünkü insanın kendisiyle alay etmesi için büyük bir özgüveni olması gerekir, öylesine özgüveni olan biri de gerzek veya sersem olamaz.
İnsanlar senin kafadan kontak olduğunu düşününce, nasıl yalnız bırakıverirler, bilemezsin. Deli deli bakmaya başladın mı, belaya karşı aşılanmış olursun.”