sevgilim
yokluğun öyle ağır ki,
sanki annem babamı aldatıyor
bir boşluk,
bir ihanet sızıyor içime,
yabancılaşıyor tüm sokaklar
yabancılaşan
sokaklardan kaçıyorum
eve sığınıyorum
acımdan
bir komedi film açıyorum
izleye izleye
ağlıyorum
-mahmut gören
sevgilim
dışarıda
ağlayan adalet
adaletsizliğe boyun eğmiş.
ben yorgun düşmüş bir patika yolunun kenarında
ahlat ağacına yaslamış Harper Lee okuyorum.
-mahmut gören
gözlerin,
kısa saçlı bir kemanın yayı olup
yüreğimin tellerine sürtünüp durur sevgilim
ah bir işitsen çıkan notaları!
Ekim
Sonbahar
Hüzün
-mahmut gören