O gün ne güzel bir gündü! Deniz ne serindi! Ne güler yüzlüydü sandallar, çocuklar, kadınlar!
Sanki kimse kimseye bütün gün sövmemişti.. Dünya yüzüne bir tek kötü laf, kötü hakaret, kötü düşünce o gün için -o günün başı için- insan elinden, insan dilinden, insan kafasından çıkmamış gibi bir akşam oldu.
Pazarları giyerdi güzel giysilerini
Anıtkabir'e giderdi, Mustafa Kemal'e.
Oradan yeryüzü görünürdü daha yakın
Neden görünür yeryüzü daha yakın
Anlamazdı.