"Göklerin merhamet dolu olduğuna inanıyorum. Bizse umacı korkusuyla yorgan altına kaçan çocuk gibi, nefsimizin beton çatısını tepemize çekmiş, yaşamayı öldürüyoruz..
Yağmurun yalnız suyunu toplayabiliyoruz; ruhundan uzağız! Halbuki ne güzel isim koymuşlar ona: Rahmet.."
Mahkum: Yani serbestim. Dilimi hiçbir kaygı düğümleyemez öyle mi?
Reis bey: Evet
Mahkum: Öyleyse kullanmayacağım bu serbestliği! Size layık olduğunuz şeyi söylemeyeceğim.
Reis bey: Dilediğinizi söyleyin!
Mahkum: Söylemeyeceğim! Beni yükselttiğiniz yerden aşağıya düşmeyeceğim! Yerimde kalmak istiyorum; yanınıza gelmek istemiyorum..!