"Bir öpücük daha, canım aşkım," diye fısıldadım. "Onlar gelmeden önce bir öpücük daha."
Tatlı ve daha önce hiç görmediğim biçimde, aşkın anlamsız kıldığı bir gülümseyişiyle, "Ve bizi kendimizden kurtarmadan önce," diye tamamladı.
Sayfa 367 - Humphrey van Weyden ve Maud Brewster·Kitabı okudu
Bana kralların hazine sandıklarındakilerden çok daha değerli gelen taşlar gibi güneş ışığında parlayan saçlarının güzelliğine baktım. Ve başımı eğip hafifçe saçlarını öptüm; öylesine hafif ki farkına varmadı.
Michelet'nin, "Toprak ana efsanevi oğlu için neyse, erkek için de kadın odur; diz çöküp memesini öper ve yeniden güçlenir." sözlerni anımsadım. Bu sözlerin harikulade gerçekliğini ilk kez anlıyordum. Çünkü tam da bunu yaşıyordum. Maud da benim için böyleydi, hiç eksilmeyen bir güç ve cesaret kaynağı. Yeniden güçlü olmak için, ona bakmam ya da onu düşünmem yetiyordu.