Aslı Suakan
@Mahraa
İki şehri var gecenin, biri gözümde
tütüyor, birinin dumanı üstünde yağmur
gibi çöken siste, bana bu uykusuz
şehri niye bıraktın, göze alamadığım
bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin
gece değil istediğin hayli karanlık
bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak
hevesindesin! Gözlerini anlıyorum henüz
bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin;
gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız
göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır,
ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,
öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak,
sis değil , uykusuzluk değil, iki uzak
şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim :
Biri hepimizle göz göze gibi hala uykusuz ,
biri sis içinde kirpiklerine kadar açık,
bu sessizliği kim bıraktıysa ,göremiyorum
konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,
gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde
Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa , şiir niye ?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünya çok tuhaf
Yüzlerce kilometre ötende tanımadığın bir insan senin hasretinle kavrulurken senin haberin olmuyor onun varlığından bile
Ve asıl tuhaf olan o,bunu içine gömebiliyor
Kendimle konuştum
Kendim susarak, kendim konuşarak
Kendim dinledim
Kendim sordum, kendim cevapladım
Milisaniyelerde geçti zaman
Minik bedenim arkasına gizlendi koltuğun
Ben tüm acılarımı o koltuğun arkasında yaşadım
Annem duymasın diye içimden bağırdıklarımı ,gözyaşlarımı
Sonra büyüdüm çok erkence
Yorganın altı aldı yerini
Ben yine annem duymasın diye içimden bağırdım sustuklarımı
Aslı Suakan
Yok etme ihtiyacının kesin nedeni, insan olmaktır, çünkü insan olmak nesne olmayı aşmak anlamına gelir.
Erich Fromm