Mahsimova
@Mahsimova
Mutlulluk kolay değildi; içimizde bulmak çok zordu, başka yerde bulmaksa adeta imkansızdı.
Reklam
On yedinci yüzyıla damgasını vuran en önemli düşünürlerden biri olan
Descartes, ruh ve bedenin tamamen ayrılmasının mümkün olduğunu savunmuş ve ruhun insanın iç deneyimlerini, bedenin ise fiziksel aktiviteleri yönlendirdiği fikrini ortaya atmıştır.
Nörotik endişenin gerçek bir tehlikeyle alakası yoktur; tamamen bireyin iç çatışmalarından kaynaklanır.Nörotik endişenin temeli bilinçaltındaki psikolojik çelişkilerde yatar. Bireyi bu denli ürküten nörotik endişe aslında bir
hayalete benzer; birey hayaletin nerede olduğunu bilmediği gibi onunla nasıl savaşacağını da kestiremez. Bilinçaltını devamlı rahatsız eden çatışmaların kökü, bireyin yüzleşmeye bir türlü cesaret edemediği önceki deneyimlere dayanır. Bu deneyimlere örnek olarak, çocuğun ailesi tarafından sevilmemesini kabullenememesini ya da aşırı korumacı ebeveynlere dayanamamasmı gösterebiliriz. Gerçek problem her zaman bastırılır ve de sonunda "nörotik endişe" olarak geri döner.
Rahatsızlıklarımızın kökeninde yatan başka bir etken, insan olmanın onurunu ve kıymetini duyumsamayı neredeyse
unutmuş olmamızdır. Nietzsche insanın giderek bir sürü içerisinde kaybolup gittiğini söylediğinde de kastettiği gerçek budur. Nietzsche buna 'köle ahlakı' der. Aynı sonucu Marx
da görmüş; Kafka da insanı dehşete düşüren hikayelerinde
hep insan kimliğini kaybeden bireyleri işlemiştir.