Doğru insanın alâmeti şudur:Diline son derece hâkim olmakla birlikte konuştuğu zaman güzel sözler söyler.O yüzden konuşurken sözlerini hakikatin ölçüsüne vurarak konuşur.Çünkü doğru insan,verdiği ve aldığı her nefeste Rabbiyle hâlis bir dostluk içinde bulunduğu için,kalbi her türlü kirden ve pastan arınmış hâldedir.
Bugün,senin için sakladığım duyguları gömdüğüm gün olacak.Bana bir tebessümü bile çok görürken hiç bilmediğim birine “evet” diyorsun.Git ve senden bekleneni söyle.Benim sana bir ömür anlatacaklarım vardı.Söyleyecek bir cümlem kaldı.Sana “mutlu ol”diyemem.
Gidiyorum.Ayaklarının altına serdiğim yüreğimi burada bırakıp gidiyorum.