Iyilikseverligin odulu buydu demek! Bir insani yok olmaktan kurtarmamin karsiliginda, etimi kemigimi parcalayan bir yaranin sefil acisiyla kivraniyordum. Az onceki incelik ve memnuniyet hislerinin yerine, cehennemi bir hiddet ve dis gicirtilari almisti. Icime ates dusueen bu aciyla, tum insanliga karsi ebedi nefret ve intikam yemini ettim
Kelimeler kendime dondurdu beni. Sizin turunuzden yaratiklarin en cok itibar ettigi varligin zenginlikle bir araya gelmis yuksek ve lekesiz bir soy oldugunu ogrendim. Insan bunlarin sadece biriyle saygi gorebiliyordu ama ikisine de sahip degilse, istisnai durumlar haricinde,olanca gucunu secilmis azinligin cikari icin harcamaya mahkum bir serseri, bir kole gozuyle bakiliyordu ona!
"Itiraf ettim, ama yalandi itirafim. Gunahlarim affedilsin diyw itirafta bulundum;fakat simdi bu yalanin yuregimdeki agirligi diger butun gunahlarimin agirligindan fazla"
Her gun gordugumuz, varligini varligimizin parcasi belledigimiz birinin ebediyen cekip gittigine zihnin ikna olmasi cok zaman aliyor... Sevdigimiz gozlerdeki parlakligin sondugune, cok tanidik, kulagimiza cok hos gelen bir sesin susabildigine, bir daha asla duyulmayacagina da... Bunlar ilk gunlerin dusunceleri. Fakat gecen zaman bu musibetin gercekligini kanitlayinca, kederin asil yakiciligi basliyor.