1. Şadi-i vuslat niçin tahmîl-i nâz eyler bana Rind-i şādī-düşmanım ben gam niyaz eyler bana
1. Neşeye düşman bir rindim ben; üstelik gam da "Ne olur çek beni!" diye yalvarıp durmada. Bu halde iken (bir anlayabilsem, acaba) vuslat sevinci neden bana gam yükünü yüklemede?!..
4. Düşsek dehen-i mâra sadefden bile geçdik Tek katre-i nīsān gibi ummâna dökülsek
14. Sedeften (inci yapan istiridye) geçtik, bari yılanın ağzına olsun düşebilsek de bir nisan damlası gibi denizlere dökülsek...
3. Hâmûşi-i edeb ki küşâyiş-pezîr olur Bir goncadır hadīka-i ahlâkdan kopar
3. Edep suskunluğu eğer bozulacak olursa ahlak bahçesinden bir gonca koparılmış demektir.
1. Sîne gülzar-ı muhabbet nâle bülbüldür bana Vakt-ı dağ-efrûzi-i dil mevsim-i güldür bana
1. Bağrım, aşkın gül bahçesi, çığlıklarım da bülbül sesidir. Öyle ki, gönlümün dağlama yaralarıyla (kızıl güller açmış gibi) yandığı zamanlar da benim için bir ilkbahar yerine geçer.